Bezradność

Przyjaźń. Każdy rozumie ją na własny sposób i inaczej odbiera. Dla niektórych jest ona mało ważna, a dla niektórych wręcz przeciwnie - jest podstawą.Lecz w gronie osób które na co dzień Cię otaczają jest ta najważniejsza - ta z którą możesz rozmawiać o wszystkim godzinami, ta która zawsze znajdzie dla Ciebie czas,która zawsze Cię zrozumie i nie ważne co by się stało zawsze będzie po Twojej stronie. Przyjaciółka..
Często ta największa przyjaźń jest poddawana wielu próbom. Właśnie w zeszłym tygodniu przeżyłam jedną z najgorszych. Śmierć bliskiego z jej rodziny. Jest to pierwsza tego typu sytuacja. Byłyśmy po treningu i miała dziesiątki nieodebranych połączeń od Matki. Poszła przedzwonić i wróciła trzymając swe dłonie na twarzy.Spytałam co się stało a ona zaczerwieniła się jeszcze bardziej i poprzez płacz odpowiedziała. Nie czekając ani chwili dłużej przytuliłam ją - na tamtą chwile to było jedynym pocieszeniem. Po chwili zaczęłam płakać razem z nią - Była to jej ukochana prababcia, którą bardzo często widywałam. Wiedziałam jak bardzo były związane. Miałam iść na przystanek i jechać do domu, ale nie mogłam jej w tym stanie zostawić. Zadzwoniłam po Mamę że mamy nietypową sytuacje i czy może po mnie przyjechać- kiedy wytłumaczyłam jej o co chodzi zaraz się zjawiła pod szkołą. Zawiozłyśmy ją pod blok prababki i żeby nie ryzykować odprowadziłam ją pod same drzwi.Cały czas zastanawiałam się jak mogę jej jeszcze pomóc.
Dzisiaj odbył się pogrzeb. Zjawiłam się na nim, ale nie pchałam się do przodu tylko stałam cicho na końcu. Przypatrywałam się rodzinie - widziałam jak cierpią. Po mszy wszyscy udali się na cmentarz. wtedy podeszła do mnie jej babcia i przywitała się ze mną całując mnie w policzek i dziękując za przybycie.Widziałam jak Marcie leją się łzy po policzkach. Chwile później mi też pociekły łzy...